Вітаем Вас на сайце беларускай ваеннай паэзіі

Вітаем Вас на сайце, якi прысвечаны беларускай ваеннай паэзіі.

Больш за 60 гадоў прайшло з дня заканчэння Вялікай Айчыннай вайны. Але і да гэтага часу пякучым болем адзываецца найцяжэйшая з войнаў у сэрцы кожнага чалавека. Мы не павінны забываць пра жахі вайны, смерць і пакуты мільёнаў людзей. Помніць аб вайне, гераізме і мужнасці тых, хто змагаўся з ворагам і выратаваў ад фашысцкага нашэсця Радзіму, — гэта значыць змагацца за мір. Гэта абавязак усіх, хто жыве на зямлі. І таму тэма Вялікай Айчыннай вайны з'яўляецца адной з важнейшых у беларускай паэзіі і літаратуры.

Імкнучыся замацаваць у народнай памяці трагедыю вайны, мы пастараліся сабраць на нашым сайце найбольш поўную калекцыю твораў беларускіх паэтаў, якія можна лічыць своеасаблівым помнікам загінуўшым на вайне, твораў, якія вучаць нас мужнасці, адвазе, бясстрашнасці, высокай маральнасці, шчырай адданасці Айчыне, змаганню за мір і справядлівасць на ўсёй планеце.

Верш дня

Я забіты пад Бахмутам

 

Я забіты пад Бахмутам,         
Які зведаў гару трупаў,
І ва ўсёй гэтай гары
Ляжаць буду да пары.

Я забіты пад Бахмутам,
Не, памёр не ад атруты.
Дзевяць грамаў у галаве
Сталі ядам для мяне.

Прадзед мой бываў пад Ржэвам
І адтуль нашыўку меў.
А пра тую мясарубку
Ад яго пачуў я спеў.

Толькі сам не заспяваю
Сваім праўнукам ужо.
Той свінцу пякельны подых
Пахаваў маё жыццё.

Я не бачыў тое кулі
І не чуў яе палёту –
Толькі ў грудзях зашчыміла,
І, на жаль, не ад самоты.

Камандзір сказаў: «Двухсоты!» –
Хлопцы ўзялі дыванок
Ну а мне было ўсё роўна, Што пад час транспарціроўкі заваліўся я на бок.

Я не бачыў слёзы маці –
І за гэта дзякуй, Божа,
Колькі ж новай сівізны
У яе з'явіцца можа...

Наш камбат прабіў мне ордэн –
Толькі што з яго бацькам?
Ён ім сына не паверне,
Унукаў не падорыць гам.

Я забіты пад Бахмутам,
Божа, родненькі, скажы,
Дзе ёсць край гэтым пакутам,
Колькі будуць біць званы?