Вёскі, якія не ўсталі

 
Вы не бачылі вёсак, якія не ўсталі з вайны?
Па ўсёй Беларусі, па ўсёй Беларусі яны...
Вы мне скажаце — а на што глядзець,
калі ўвосень там — адно лісцяў медзь,
калі ўзімку там — толькі ветру плач,
а вясной дзярэ сваё сэрца драч...
Лета роснае па зямлі ідзе,
лета радасці за руку вядзе:
пах язмінавы, пах малінавы,
цень карункавы, свет бурштынавы.
Лета сцеле дыван з травы...
Для каго дыван, хто жывы?!
Анікога жывога тут,
зараслі мясціны пакут... 
Назва простая на слупку,
пыл гарачы на бальшаку...
Ой, вандроўнікі родныя, ой, ведуны,
запішыце ў даведнікі вёскі,
                               якія не ўсталі з вайны!..

Іншыя вершы аўтара