Вершы пра вайну

Сонечны зайчык прабег па сцяне,
Дакрануўся гарэза да спячай дачушкі,
А яна, усміхнуўшыся ласкава мне,
Працягнула даверліва ручкі.
3 пяшчотай да вуснаў яе паднашу,
Коскі льняныя я гладжу паволі,
У васільковыя вочы бясконца гляджу —
I сціскаецца сэрца да болю.
Устрывожана звоняць Хатыні званы —
Зоркавая вайна пагражае планеце.
«Уз'яднайцеся, людзі, — гавораць яны. —
Зберажыце жыццё на свеце».
Усміхаюцца зоркі няхай з вышыні, —
I святло іх не тухне ніколі! —
У блакітных прасторах плывуць караблі,
Каласуецца жыта ў полі.